Aktualności


2014-12-20 21:09:28

Kartki_BN_2014_03 

Bernhard Meuser Idź do Spowiedzi!
2014-12-20 21:04:10

Dlaczego szukanie pojednania z Bogiem jest aktem odwagi i jak to zrobić?


Co jest na szczycie listy miejsc, których unikamy? Oczywiście fotel u dentysty. Ale zaraz po nim jest konfesjonał.

Jak to? Zupełnie obcemu człowiekowi mam o sobie opowiadać takie rzeczy? Chyba musiałbym zwariować! I jeszcze do tego przyznać się księdzu, że kłamałem, oszukiwałem, kradłem? Źle życzyłem koledze z klasy i pół nocy oglądałem zakazane strony w internecie? Nigdy w życiu! Co on sobie o mnie pomyśli? Jak mógłbym mu się potem pokazać na oczy!

Okay. Zgoda! Przyznanie się do tych mniej fajnych stron w naszym życiu wymaga sporo odwagi.

 

Każdy z nas chce być przecież wspaniały

Chcemy błyszczeć, chcemy, żeby nas podziwiano. Słusznie zresztą, przecież każdy z nas posiada wiele fantastycznych cech i umiejętności:

- ktoś jest świetny z matmy,
- ktoś inny uzyskuje rewelacyjne wyniki w sporcie,
- a jeszcze ktoś jest po prostu wspaniałym przyjacielem i wskoczyłby za innymi nawet w ogień.

Jednak każdy z nas zdaje sobie sprawę również z tego, że nie wszystko, co robi, jest dobre.

Czasem nasze złe uczynki udaje nam się ukryć. Zwykle nie na długo. W końcu wychodzi na jaw, że nasze świetne wypracowanie jest skopiowane z internetu. Ktoś złapie nas na kłamstwie i usłyszymy: 'Jak mogłeś tak mnie oszukać?!'. A nieraz musimy przyznać się do tego, że jesteśmy od czegoś uzależnieni. Wtedy zwyczajnie czujemy się tacy bezsilni. Tchórze wymyślają wówczas usprawiedliwienia i wymówki. Ten kto się nie boi, mówi:

'To prawda, tak się zachowałem. Bardzo źle zrobiłem. Proszę, wybacz mi!'.

W ciasnej stajence
2014-12-20 21:02:24

Leszek Śliwa

GN 51/2014 |

Maryja jest całkowicie pochłonięta opieką nad narodzonym właśnie Synem.

W ciasnej stajence   Arthur Hughes
„Boże Narodzenie” 
olej na płótnie, 1857–1858
Muzeum i Galeria Sztuki, Birmingham

Skrupulatnie zmienia pieluszki. Widzimy Ją jako bardzo młodą dziewczynę. Zajmując się noworodkiem, klęczy, oddając Mu jednocześnie cześć. Głowa Jezusa otoczona jest złotą aureolą.

Matce Bożej pomagają anioły. Jeden z nich trzyma przewijane Dzieciątko, drugi oświetla wnętrze stajenki latarnią. Latarnia jest tu jednocześnie atrybutem Zbawiciela, który jest światłością świata. Symboliczne znaczenie ma także wpatrywanie się obu aniołów w górę, gdzie dostrzegamy trzy inne anioły, oznaczające Trójcę Świętą. To znak, że wszystko, co robi Maryja, jest i będzie otoczone bezpośrednią opieką Boga.

Matka owija Jezusa nie w zwykłą, współczesną pieluszkę, lecz w stosowane do XVIII w. tzw. powijaki – pasy płótna szczelnie krępujące ciało dziecka. Powijaki przypominały nieco płótna, którymi owijano ciała osób zmarłych, składanych do grobu. Nasuwało to często artystom pomysł zasygnalizowania w ten sposób zbawczej ofiary Chrystusa już w momencie Jego narodzin. Taka niewątpliwie była też intencja Arthura Hughesa. Matka Boża i dwa anioły są tu jakby zapowiedzią trzech Marii owijających w płótno ciało zdjętego z krzyża Jezusa. Dlatego twarze Maryi i aniołów nie są radosne, możemy raczej mówić o melancholii, a nawet smutku.

Anioły stoją bardzo blisko Najświętszej Panny, latarnia niemal dotyka Jej pleców, a skrzydło anioła z prawej strony jeszcze zawęża kompozycję. Ledwie widzimy mały kawałek żłóbka, jakieś zwierzątko pod nim i odrobinę słomy na ziemi. To celowy zabieg artysty. Nie miejsce tu na sielankowy, świąteczny nastrój. Nasza uwaga ma się skupić na tym, co najważniejsze: przyjściu na świat Zbawiciela i zapowiedzi Jego misji.

LG tom I: 21 XII, str. 323; LG skrócone: 21 XII, str. 123 BREWIARZ NIEDZIELA
2014-12-20 20:56:45

Ant. Oczyśćmy nasze serca na przyjście najwyższego Króla; / stawajmy się godni wyjść Mu na spotkanie, / bo nie będzie zwlekał i wkrótce nadejdzie.

K. Odnów nas, Panie, nasz Boże.
W. Rozjaśnij nad nami swoje oblicze, a będziemy zbawieni.

LG tom I: 21 XII, str. 323-325


Z Księgi proroka Izajasza

48, 12-21; 49, 9b-13

Nowe wyjście

To mówi Pan: Słuchaj Mnie, Jakubie, Izraelu, którego wezwałem: Ja sam, Ja jestem pierwszy i Ja również ostatni. Moja to ręka położyła fundamenty ziemi i moja prawica rozciągnęła niebo. Gdy na nie zawołam, stawią się natychmiast.
Zbierzcie się wy wszyscy i słuchajcie: Kto z nich przepowiedział te rzeczy? Ulubieniec Pana spełni Jego wolę co do Babilonu i jego plemienia - Chaldejczyków.
Ja, Ja to mówiłem i Ja go powołałem; przywiodłem go i poszczęściłem jego drodze. Zbliżcie się ku Mnie, słuchajcie tego: Ja nie w skrytości mówiłem od początku; odkąd się to spełniało, tam byłem. 'Tak więc teraz Pan Bóg posłał mnie ze swoim Duchem'.
Tak mówi Pan, twój Odkupiciel, Święty Izraela: 'Ja jestem Pan, twój Bóg, pouczający cię o tym, co pożyteczne, kierujący tobą na drodze, którą kroczysz.
O gdybyś zważał na me przykazania, stałby się pokój twój jak rzeka, a sprawiedliwość twoja jak morskie fale. Twoje potomstwo byłoby jak piasek, i jak jego ziarnka twoje latorośle. Nigdy nie usunięto by ani nie wymazano twego imienia sprzed mego oblicza!'
Wychodźcie z Babilonu, uciekajcie z Chaldei! Wśród okrzyków wesela zwiastujcie to i głoście! Rozgłaszajcie aż po krańce ziemi! Mówcie: Pan wykupił swego sługę Jakuba!' Nie czuli pragnienia, gdy On ich wiódł przez pustynię, zdrojom ze skały kazał dla nich trysnąć; rozłupał skałę, wypłynęła woda.
Oni będą się paśli przy wszystkich drogach, na każdym bezdrzewnym wzgórzu będzie ich pastwisko. Nie będą już łaknąć ani pragnąć, i nie porazi ich wiatr upalny ni słońce, bo ich poprowadzi Ten, co się lituje nad nimi, i zaprowadzi ich do tryskających zdrojów. Wszystkie me góry zamienię na drogę i moje gościńce wzniosą się wyżej.
Oto ci przychodzą z daleka, oto tamci z północy i z zachodu, a inni z krainy Sinitów. Zabrzmijcie weselem, niebiosa! Raduj się, ziemio! Góry, wybuchnijcie radosnym okrzykiem! Albowiem Pan pocieszył swój lud, zlitował się nad jego biednymi.
por. Iz 49, 13; Ps 72, 7

W. Zabrzmijcie weselem, niebiosa! Raduj się, ziemio! / Góry, wybuchnijcie radosnym okrzykiem, / albowiem nasz Pan przyjdzie * I zlituje się nad swoimi biednymi.
K. Za dni Jego sprawiedliwość zakwitnie i wielki pokój. W. I zlituje się nad swoimi biednymi.

LG tom I: 21 XII, str. 325-327

Z komentarza św. Ambrożego, biskupa, do Ewangelii św. Łukasza
(księga 2, rozdz. 19, 22-23)

Maryja nawiedza Elżbietę

Anioł zwiastuje Dziewicy Maryi tajemnice Boże; aby zaś uwierzyła jego słowom, na ich poparcie oznajmia Jej, że także starsza już i bezpłodna dotąd kobieta poczęła dziecko. Tym samym anioł stwierdza, że Bóg może wszystko, cokolwiek zamyśli.
Skoro Maryja usłyszała tę wieść, natychmiast wyruszyła w kierunku gór. Udała się do Elżbiety nie dlatego, że nie dowierzała zapowiedzi proroczej, czy też żywiła wątpliwości lub była niepewna tego, o czym się dowiedziała. Wprost przeciwnie, poszła pełna radości z wielkim pragnieniem oddania pobożnej przysługi.
Dokąd miała śpieszyć Maryja, mająca w sobie Boga, jeśli nie na wyżyny? Łasce Ducha Świętego obca jest ociężałość i zwlekanie. Zaraz też okazują się dobroczynne skutki przybycia Maryi i obecności Pana. Albowiem gdy tylko 'Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty ją napełnił'.
Rozważmy dobór słów oraz ich dokładność. Elżbieta pierwsza usłyszała głos Maryi, lecz Jan pierwszy odczuł łaskę. Matka posłyszała, bo taki jest naturalny porządek rzeczy, a syn poruszył się w jej łonie w zetknięciu z tajemnicą. Elżbieta rozpoznała Maryję, a Jan zbliżającego się Pana. Kobieta przeżywa odwiedziny kobiety, a jej dziecię spotkanie z Dziecięciem. Matki mówią o danej im łasce, Synowie odczuwają w sobie jej rzeczywistość, a w niezgłębionej tajemnicy Bożego daru biorą udział one same. Obie bowiem, natchnione potomstwem noszonym w łonie, doznają cudu i zostają owładnięte duchem proroczym.
Poruszyło się dziecię w jej łonie, a matkę napełnił Duch Święty. Nie napełnił jej wpierw niż syna, lecz to syn, napełniony Duchem, napełnił Nim matkę. Zadrżał z radości Jan, rozradowała się i Maryja w duchu. Elżbieta została napełniona Duchem Świętym, gdy poruszył się Jan w jej łonie. Wszakże Maryję, jak się dowiadujemy, nie napełnił wtedy Duch Święty, lecz tylko się rozradowała w duchu. Albowiem Ten, który jest Niepojęty, i w Matce swojej działał w sposób niepojęty. Duch Święty napełnił Elżbietę, gdy już poczęła Jana, ale Maryję jeszcze przed poczęciem Jezusa. 'Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła', mówi do Niej Elżbieta.
Ale i wy jesteście błogosławieni, którzyście usłyszeli i uwierzyli. Albowiem każda dusza, która wierzy, poczyna w sobie i rodzi Słowo Boga i rozpoznaje Jego dzieła.
Niech więc każda dusza będzie duszą Maryi, aby uwielbiała Pana. Niech w każdej duszy będzie duch Maryi, aby radowała się w Bogu. Jest tylko jedna Matka Chrystusa, Ta, która Go zrodziła, ale przez wiarę każda dusza rodzi Chrystusa. Każda bowiem przyjmuje Słowo Boga, jeśli tylko nieskalana i wolna od występków zachowuje czystość nienaganną i bez skazy.
Każda więc dusza, która byłaby taka, wielbi Pana tak, jak wielbiła Go dusza Maryi i jak Jej duch radował się w Bogu Zbawicielu.
W ten sposób Pan jest uwielbiony, tak jak powiedziano: 'Uwielbiajcie ze mną Pana'. Nie znaczy to, by ludzkie słowo mogło dodać cokolwiek Panu, ale że Pan doznaje w nas uwielbienia. Albowiem Chrystus jest obrazem Boga. A więc dusza trwająca w prawości i oddana Bogu tym samym wielbi w sobie ten obraz, na którego podobieństwo została stworzona. Wielbiąc zaś, uczestniczy w pewien sposób w Jego wielkości i sama przez to zostaje wywyższona.

Łk 1, 45. 46; Ps 66, 16

W. Błogosławiona jesteś, Maryjo, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana. / I rzekła Maryja: * Wielbi dusza moja Pana.
K. Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, opowiem, co Bóg uczynił mej duszy. W. Wielbi dusza moja Pana.

IV Niedziela Adwentu
2014-12-20 20:54:24

Czytania z dnia 21.12.2014


Pierwsze czytanie

(2 Sm 7,1-5.8b-12.14a.16)

Gdy król Dawid zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił wokoło wszystkich jego wrogów, rzekł król do proroka Natana: Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a Arka Boża mieszka w namiocie. Natan powiedział do króla: Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą. Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana następujące słowa: Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? A teraz przemówisz do sługi mojego, Dawida: To mówi Pan Zastępów: Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszy się więcej, a ludzie nikczemni nie będą go już uciskać jak dawniej. Od czasu kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami. Tobie też Pan zapowiedział, że ci zbuduje dom. Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem, a jeżeli zawini, będę go karcił rózgą ludzi i ciosami synów ludzkich. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki.



Psalm
(Ps 89, 2-5.27.29)

Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana

 

Na wieki będę sławił łaski Pana,
moimi ustami będę głosił Twą wierność przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś: „Na wieki ugruntowana jest łaska”,
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.

 

„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia”.

 

On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,
moim Bogiem, opoką mego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę
i trwałe będzie moje z nim przymierze.



Drugie czytanie
(Rz 16,25-27)

Temu, który ma moc utwierdzić was zgodnie z Ewangelią i moim głoszeniem Jezusa Chrystusa, zgodnie z objawioną tajemnicą, dla dawnych wieków ukrytą, teraz jednak ujawnioną, a przez pisma prorockie na rozkaz odwiecznego Boga
wszystkim narodom obwieszczoną, dla skłonienia ich do posłuszeństwa wierze, Bogu, który jedynie jest mądry, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.



Aklamacja przed Ewangelią
(Łk 1, 38)

Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa.



Ewangelia
(Łk 1,26-38)

W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, <błogosławiona jesteś między niewiastami>. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca. Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.

Papież do dzieci: co to znaczy wszystko?
2014-12-19 22:12:14

Pięć bożonarodzeniowych sugestii przekazał Papież dzieciom z włoskiej Akcji Katolickiej. Grupa młodocianych przedstawicieli tej organizacji wraz z dorosłymi opiekunami przyszła do Watykanu, by złożyć Franciszkowi świąteczne życzenia. Przy okazji przedstawili oni pokrótce inicjatywy, jakie podejmują w ramach swojego kościelnego zaangażowania.

W centrum spotkania stało hasło, które towarzyszy w tym roku formacyjnym Akcji Katolickiej dzieci: „Wszystko do odkrycia”. Nawiązując do niego, Ojciec Święty wyszedł od słowa „wszystko” i sformułował pięć zasad: „wszystko budować razem”, bez zniechęcania się; „wszystko z miłością”, w trosce o ubogich i potrzebujących; „wszystkim trzeba się dzielić”; „wszystko jest możliwe” z Jezusem; oraz „wszystko trzeba opowiedzieć”, co oznacza potrzebę modlitwy, rozmowy z Jezusem.

„I co na to powiecie? Czy czujecie się na siłach, by spróbować pójść za tą propozycją «wszystkiego»? Co? Myślę, że wy już żyjecie wieloma z tych propozycji – stwierdził Franciszek.

Szybko wolny - rekolekcje adwentowe
2014-12-19 16:40:24

Oddech Pana Boga - 19 XII Rekolekcje prowadzi o. Tomasz Pawlik OFMConv.

plakat

Typ wiadomości: Relacja/Publikacja

Miejsce: Nie dotyczy

Więcej Informacji: Redaktor Opoka.Info
E-mail: poinformuj@opoka.org.pl


Kiedy urodził się Jezus?
2014-12-19 16:35:25

Joanna Jureczko-Wilk

Boże Narodzenie świętujemy 25 grudnia i nie jest to data przypadkowa.

Kiedy urodził się Jezus?   Joanna Jureczko-Wilk /Foto Gość Święto Bożego Narodzenia nie istniało w pierwszych trzech wiekach chrześcijaństwa

Nie wiadomo dokładnie w jakim miesiącu czy dniu Jezus przyszedł na świat. Zresztą w pierwszych wiekach chrześcijaństwa nie zaprzątano sobie tym głowy.

Najstarszą i najważniejsza uroczystością w roku była Wielkanoc, upamiętniająca śmierć i zmartwychwstanie Jezusa.

Dopiero po roku 325, po pierwszym soborze powszechnym, kiedy w Kościele tworzył się kalendarz roku liturgicznego, zaczęto zastanawiać się nad wyznaczeniem w nim daty narodzenia Mesjasza. Początkowo funkcjonowały dwie daty.

- Święto to powstało ok. 328 r. w Betlejem i miało związek z bazyliką, którą wybudowano nad grotą, wskazywana jako miejsce narodzin Jezusa. Przy czym w Palestynie obchodzono je jako Epifania 6 stycznia - mówi ks. prof. Józef Naumowicz, autor  książki 'Prawdziwe początki Bożego Narodzenia', która właśnie ukazała się nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, którą zaprezentowano w siedzibie Sekretariatu Episkopatu Polski w Warszawie.

 Wiadomo, że już w 336 r. obchodzono je w Rzymie, właśnie 25 grudnia. To oczywiście data symboliczna.

 - W Biblii nie znajdziemy informacji, która dałaby podstawę ustalenia właśnie takiej dat - wyjaśnia prof. Ewa Wipszycka, historyk starożytności. - Dlatego Boże Narodzenia należy obchodzić jako fakt, a nie identyfikować z konkretnym dniem.

Film online:

Zobacz film online

Zobacz film online

Cytat dnia:

Raduj się, niebo, wesel się, ziemio,

Niech morze huczy i szumią rzeki,

Niech hymn śpiewają góry i drzewa

Ku czci Chrystusa!

Także i człowiek, pełen nadziei,

Niech wielbi Pana, bo już jest blisko,

I On przyniesie pokój bezmierny

Całemu światu.

Wkrótce ujrzymy nasze zbawienie,

Więc wznieśmy głowy, czekając z wiarą

Na jasne Słońce, które swym blaskiem

Rozproszy mroki.

Złóżmy podziękę Trójcy Najświętszej

Za dar wcielenia Bożego Słowa:

Niech będzie Ojcu z Synem i Duchem

Wieczysta chwała! Amen.

Porządek Mszy św.

NIEDZIELA:
7.00 Godzinki
MSZE  ŚW
7.30, 9.15 - młodzież,
11.45 - dzieci, 18.00
kaplica w Pęcherach godz 8.00
DNI POWSZEDNIE: 18.00
Łbiska - kaplica u Sióstr godz 6.30
Sobota u sióstr godz 7.30
SPOWIEDŹ PÓŁ GODZINY
PRZED MSZĄ ŚW
CHRZTY
DRUGA i CZWARTA NIEDZIELA
MIESIĄCA GODZ 11.45 -                                             
spotkanie przed chrztem SOBOTA
po Mszy sw około godz 18.35                                        

:: więcej

 

 

Kancelaria parafialna

KANCELARIA CZYNNA

Poniedziałek , Środa i Piątek                                                                                                                                                           od godz 16.00 do 17.00

TELEFON w sprawach pilnych
    602-108-026

  

:: więcej

 

 

Licznik odwiedzin: 403815